Greek   English (United Kingdom)
Καλοσωρίσατε PDF Εκτύπωση

Καλοσωρίσατε στον ανανεωμένο μας δικτυακό τόπο!

Σκοπός αυτής της ιστοσελίδας είναι η επιβεβαίωση ότι υπάρχει δημιουργικό μεγαλείο στην ανθρώπινη σκέψη και στα ανθρώπινα συναισθήματα όταν αυτά εκφράζονται με απλό τρόπο, αλλά και με απέραντη αγάπη και σέβας προς τις άπειρες διαστάσεις της πραγματικότητας, ορατή και μη ορατή, λογική και μη λογική. Αυτές οι σκέψεις και τα συναισθήματα μπορούν να λειτουργήσουν σήμερα σαν τα δημιουργικά μέσα για την προστασία της αισθητικής και της ιερότητας της όλης ύπαρξης.

 
Η Παγκοσμιοποίηση Σήμερα - μια Διεθνή Συνωμοσία των Πλουσίων και των Ισχυρών του πλανήτη PDF Εκτύπωση
Πέμπτη, 16 Αύγουστος 2018 00:00

Γ)  Πολιτική  Παγκοσμιοποίηση -(α) Θεωρία  και  Πρακτική

Όταν αναφέρομαι  στην  Πολιτική  Παγκοσμιοποίηση σήμερα, φυσικά  εννοώ την  Αμερικανική Πολιτική  Παγκοσμιοποίηση, την στιγμή που  οι  Ηνωμένες Πολιτείες της  Αμερικής  είναι αναμφισβήτητα  η  μόνη και η μοναδική  Πολιτική, Οικονομική και  Στρατιωτική  Υπερδύναμη  πάνω  στον πλανήτη, εξασκώντας αυτόν τον “ιστορικό ηγεμονικό ρόλο” από τα τέλη του  Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Στην διάρκεια του 20ου  αιώνα , η  Σοβιετική Ένωση προσπάθησε να  αναδειχθεί μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια  Πολιτική, Οικονομική και  Στρατιωτική Υπερδύναμη, παρασκευάζοντας την προσωπική της  Πολιτική  Παγκοσμιοποίηση σαν την πιο ισχυρή και καλύτερα οργανωμένη γεωπολιτική  βάση του  Διεθνούς Κομουνισμού. Καθόρισε άμεσα τις  κοινωνικο-πολιτικές και τις κοινωνικο-οικονομικές  δομές πολλών κρατών της  Κεντρικής και Ανατολικής  Ευρώπης, όπως της  Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της  Ανατολικής  Γερμανίας. Επίσης, επηρέασε έμμεσα τις  κοινωνικο-πολιτικές και τις  κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις μη Δυτικών κρατών όπως  της Κίνας, του Βιετνάμ, της Βόρειας Κορέας και της  Αιγύπτου.Αυτό το σχήμα της  Κομουνιστικής  Παγκοσμιοποίησης  που πρωτοστάτησε η  Σοβιετική Ένωση μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1919,τελικά δεν επικράτησε, λόγω της πολιτικής ανόδου της  Κομουνιστικής  Κίνας μετά τον  Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το μη-Δυτικό ιδεολογικό αντίβαρο της Σοβιετικής Ένωσης, και φυσικά σαν φυσική κατάληξη της πολιτικής και οικονομικής αποσύνθεσης της ίδιας της  Σοβιετικής Ένωσης μετά το 1990.

Το  κείμενό μας  για την  Πολιτική Παγκοσμιοποίηση που καταστρώθηκε  και προωθήθηκε από τις  Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μετά τον  Δεύτερο  Παγκόσμιο Πόλεμο, αποτελείται  από 3  μέρη.

 Το πρώτο μέρος  περιγράφει την πολιτική εξέλιξη των  Ηνωμένων Πολιτειών από την ίδρυσή της το 1776  ώς τον  Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Προβάλλει ιστορικά πώς  οι  Ηνωμένες Πολιτείες λειτούργησε σαν μια “τυπική” Δυτική Ιμπεριαλιστική Πολιτική Δύναμη, της οποίας η συνταγματική ταυτότητα μιας  Δυτικής Δημοκρατίας(Republic) στην εφαρμογή της , δεν ανταποκρινόταν στις  τρεις βασικές αρχές μιας φιλελεύθερης πολιτικής ιδεολογίας, που είναι η Ελευθερία, η  Ισότητα και η  Αδελφότητα, σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο!!!

Το δεύτερο μέρος  της  ανάλυσής μας   για την  Πολιτική  Παγκοσμιοποίηση θα  αναφερθεί στα πρώτα  στάδια του  Αμερικανικού  Ιμπεριαλισμού σχετικά με της  Αμερικανικής κυβέρνησης την  πολιτική  της  υποταγής, της  κυριαρχίας και της  εκμετάλλευσης των  Πρώτων  Ινδιάνικων  Εθνών της  Βορείου Αμερικής και των  Αφροαμερικανών  σκλάβων κάτω  από την διοίκησή της.

Το  τρίτο  μέρος του κειμένου μας για την  Αμερικανική  Παγκοσμιοποίηση  ιστορικά αρχίζει μετά τον  Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και φτάνει μέχρι σήμερα. Ταξινομεί και περιεργάζεται τα πολιτικά εργαλεία, τις πολιτικές και τις στρατηγικές  που έβαλε σε εφαρμογή η  Αμερικανική Κυβέρνηση για να εγκαταστήσει , να διατηρήσει και για να ενισχύσει το “διεθνές ηγεμονικό κύρος” της, σαν την μόνη Παγκόσμια Υπερδύναμη, πολιτικά,στρατωτικά, οικονομικά και πολιτιστικά!!!

Θα ξεκινήσω αυτό το μέρος του κειμένου μας μ’ένα κάπως  ανορθόδοξο τρόπο, καταγράφοντας περιληπτικά  δύο ιστορικές αφηγήσεις των οποίων η  υπαρξιακή  σημασία, σχετίζεται άμεσα με την σημερινή Παγκοσμιοποίηση. Ο τελικός σκοπός αυτής της σύγχρονης  Παγκοσμιοποίησης είναι για ένα  μηδαμινό σύνολο ατόμων να πετύχουν να εξασφαλίσουν τον “απόλυτο” και “ολοκληρωτικό” έλεγχο όλων των πόρων της υφηλίου, των ανθρωπίνων και των φυσικών πόρων, όπως και των  συναισθημάτων και των σκέψεων  του ατόμου!!! Δηλαδή, να επιβάλλουν μια  Ολοκληρωτική  Παγκόσμια  Τάξη(New World Order), παρόμοια με αυτή που περιέγραψε ο  George Orwell στο βιβλίο του , “1984”, ή αυτό που πρόβαλε το έργο επιστημονικής φαντασίας του  Hollywood, “Matrix I”, των αδελφών  Wachowski το 1999.

Περισσότερα...
 
Η Παγκοσμιοποίηση Σήμερα - μια Διεθνή Συνωμοσία των Πλουσίων και των Ισχυρών του πλανήτη PDF Εκτύπωση
Σάββατο, 30 Ιούνιος 2018 00:00

Β) Η Πολιτιστική Παγκοσμιοποίηση

Στο δεύτερο μέρος για την Παγκοσμιοποίηση, θα αναφερθούμε στην Πολιτιστική Παγκοσμιοποίηση. Θα αποδείξουμε σε πιο βαθμό οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας σε αυτό το “δυσοίωνο διεθνές σχέδιο” που σήμερα το αποκαλούμε Παγκοσμιοποίηση. Η σημερινή Παγκοσμιοποίηση πρωτοστάτησε δυναμικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με σκοπό τον έλεγχο των συνειδήσεων , των σκέψεων και των προσδοκιών όλων των ανθρώπων πάνω στην γη- ουσιαστικά και πρακτικά , τον απόλυτο έλεγχο του βίου τους!!!

Τα κύρια κίνητρα αυτής της παγκόσμιας ιστορικής επέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών και των Αμερικανικών υπερεθνικών οικονομικών συμφερόντων(transnational economic interests), είναι απλά η “ολοκληρωτική πολιτική εξουσία” και το “υπέρμετρο οικονομικό κέρδος”, οδηγώντας στην απόλυτη Παγκόσμια Αμερικανική Ηγεμονία από τις ομάδες των “προνομιούχων” της και των “προνομιούχων”(elites) παγκοσμίως, που επωφελούνται από αυτό το Παγκόσμιο Σχήμα!!!

Προτού διευκρινίσουμε και αναφερθούμε στους δείκτες , στην δυναμική και στα δεδομένα που περιγράφουν αυτή την Παγκόσμια Συνωμοσία των Πλουσίων και των Ισχυρών , δηλαδή αυτοί που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και από άλλα γεωπολιτικά κέντρα ισχύς, θα εξετάσουμε μερικούς από τους επίσημους ορισμούς και τις σημασιολογίες όπως αναγράφονται σε διάφορες εξειδικευμένες Αγγλικές πηγές , έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τα βασικά συστατικά της ανάλυσής μας.

Υπάρχουν πολλοί ορισμοί της λέξης “Παγκοσμιοποίηση” σε διάφορα αγγλικά εγχειρίδια, από διάφορους μελετητές και συγγραφείς που αντανακλούν τις ιδεολογικές τους κλίσεις, είτε αυτή είναι φιλελεύθερη , νεο-φιλελεύθερη, σοσιαλιστική ή κοσμοπολίτικη. Σαν συνέπεια, θα χρησιμοποιήσουμε ένα συνδυασμό από ορισμούς όπως αυτός καταγράφεται από την Wikipedia , σε μια εκτενή ανάλυσή της για το θέμα της Παγκοσμιοποίησης- εισάγοντας μια πιο ισορροπημένη και οικουμενική εξήγηση αυτού του συγκεκριμένου όρου.

Το αγγλικό εγχειρίδιο της Wikipedia διατυπώνει τα εξής:”…Παγκοσμιοποίηση είναι μια διαδικασία διεθνής ενοποίησης που προκύπτει μέσα από την ανταλλαγή βιωματικών αντιλήψεων, προϊόντων, ιδεών, και άλλων συστατικών της κουλτούρας. Η πρόοδος στις μεταφορές και στις τηλεπικοινωνιακές υποδομές είναι βασικός συντελεστής της παγκοσμιοποίησης, προάγοντας μια περαιτέρω αλληλοεξάρτηση των οικονομικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων...Παγκοσμιοποίηση είναι εκείνες οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες οι άνθρωποι σε όλη την υφήλιο συγχωνεύονται σε μια και μοναδική παγκόσμια κοινότητα...”.(μετάφραση στα ελληνικά)(http://en.wikipedia.org/wiki/Globalization)

Τώρα, θα παρουσιάσουμε την σημασία της Πολιτιστικής Παγκοσμιοποίησης όπως αυτή παρουσιάζεται από τον Βρετανό κοινωνιολόγο, James L. Watson, για την Εγκυκλοπαίδεια Britannica.

Ο ίδιος καταγράφει πως, “…η Πολιτιστική Παγκοσμιοποίηση είναι ένα φαινόμενο όπου οι καθημερινές εμπειρίες των ανθρώπων που επηρεάζονται από την διοχέτευση προϊόντων και ιδεών, αντανακλούν την τυποποίηση πολιτισμικών εκδηλώσεων σε όλη την υφήλιο. Κινούμενη από την αποτελεσματικότητα ή την έλξη της τηλεπικοινωνίας, του ηλεκτρονικού εμπορίου, της λαϊκής κουλτούρας(pop culture) και των διεθνών μετακινήσεων, η παγκοσμιοποίηση θεωρείται σαν μια τάση προς “ομογενοποίηση”(homogeneity), που τελικά θα μετατρέψει σε κοινό παρανομαστή την κάθε ανθρώπινη εμπειρία. Αυτό όμως φαινομενικά αποτελεί μια υπερβολική εκτίμηση του φαινομένου. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν επιρροές τυποποίησης , είναι σχεδόν απίθανο να δημιουργήσουν μια και μοναδική παγκόσμια κουλτούρα...”.(μετάφραση στα ελληνικά)(http://www.britannica.com/science/cultural-globalization)

Στην συνέχεια θα ήθελα να καταθέσω τον ορισμό της “κουλτούρας” που αντανακλά καλύτερα τα κριτήριά μου για την σημασία της και που μας το παρέχει το Δελτίο ECHOES του 1998, ένα κατά διαστήματα έντυπο του Παγκόσμιου Συμβουλίου των Εκκλησιών(World Council of Churches), σ’ένα εκτενές άρθρο της Κυρίας Fridah Muyale-Manenji.

Περισσότερα...
 
Απάντηση σε σχόλια μιας καλής φίλης πάνω σε κείμενό μου PDF Εκτύπωση
Δευτέρα, 30 Απρίλιος 2018 00:00

{Μια παλιά και καλή φίλη, Ελληνίδα, που γνωρίζω πάνω από 20 χρόνια, μου έστειλε ένα e-mail σχολιάζοντας ένα μικρό κείμενο που έβαλα στην ιστοσελίδα μου τον Ιανουάριο του 2018. Αυτό το κείμενο είναι ένα από τέσσερα μικρά κείμενα που έγραψα γι’αυτόν τον μήνα. Στην αρχή, παρουσιάζω το κείμενο για να γνωρίζουν οι αναγνώστες το περιεχόμενο στο οποίο κάνει αναφορά η καλή μου φίλη. Δεν θα αναφέρω το όνομά της.}

 

Α) Το κείμενο της ιστοσελίδας μου

‘Τα κοινωνικά και πολιτιστικά κοινά σημεία μεταξύ των Ελλήνων και των Εβραίων’

Σήμερα, σε όλη την οικουμένη, οι Έλληνες και οι Εβραίοι φαίνονται να μοιάζουν στην καθημερινή τους συμπεριφορά, στις υπαρξιακές φιλοδοξίες τους και στην κοινωνική τους κουλτούρα.

Έχω ζήσει σε τέσσερεις διαφορετικές χώρες, στην Αίγυπτο, στον Καναδά, στην Μεγάλη Βρετανία και στην Ελλάδα, όπως επίσης έχω ταξιδέψει αρκετά. Είχα στενούς φίλους και φίλες, συμμαθητές και συμμαθήτριες, όπως και συνεργάτες και συνεργάτισσες διαφόρων εθνοτήτων, φυλών, θρησκειών και ηλικιών. Πάντα λειτούργησα σαν κοσμοπολίτης, πραγματιστικά, πολιτιστικά και ιδεολογικά.

Στην διάρκεια των 67 χρόνων εμπειριών ζωής, έχω έρθει στο συμπέρασμα πως οι δύο πιο ανικανοποίητοι, δυστυχισμένοι και υπαρξιακά ανεπαρκείς λαοί στον κόσμο είναι οι Έλληνες και οι Εβραίοι. Και οι δύο αυτοί λαοί είναι σκορπισμένοι σε όλη την υφήλιο, ενώ περίπου το 50% ζούνε εντός των εθνικών συνόρων τους, οι υπόλοιποι κατοικούν σε διάφορα κράτη. Πολλοί από αυτούς που ζούνε στο εξωτερικό , βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το σύνολο του κάθε λαού είναι γύρω στα 20 εκατομμύρια.
Εγώ πιστεύω προσωπικά ότι οι αιτίες που έχουν συμβάλλει έτσι ώστε αυτά τα έθνη να νοιώθουν “υπαρξιακά δυσλειτουργικά” και “κοινωνικά ανασφαλή” είναι πολλές, αλλά οι πιο σημαντικές είναι τρείς.

Περισσότερα...
 
H Παγκοσμιοποίηση Σήμερα- μια Διεθνή Συνωμοσία των Πλουσίων και των Ισχυρών του πλανήτη μας PDF Εκτύπωση
Τρίτη, 27 Φεβρουάριος 2018 00:00

Α) Εισαγωγή

Η Παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένα καινούργιο ιστορικό φαινόμενο, ήταν παρούσα και ενεργητική σε διάφορες μορφές, σε πολλά μέρη της γης και σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Η σημερινή Παγκοσμιοποίηση πρωτοστάτησε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από τις   Ηνωμένες Πολιτείες και τα Διεθνή Αμερικανικά Επιχειρηματικά Συμφέροντα, την στιγμή που η Αμερική αναδείχθηκε σαν η μόνη Παγκόσμια Υπερδύναμη, πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτιστικά.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες   και τα Διεθνή Αμερικανικά Οικονομικά Συμφέροντα πλέον διέθεταν τις δυνατότητες και τα μέσα να εξουσιάσουν σε όλους τους τομείς εκείνα τα κράτη που ήταν συνδεδεμένα με το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα ή με το “φιλελεύθερο” της παγκόσμιας ελεύθερης αγοράς. Αυτά τα κράτη βρισκόντουσαν σε όλα τα σημεία της γης και σε όλες τις ηπείρους, κυμαίνοντας από τα ανεπτυγμένα βιομηχανικά κράτη όπως την Μεγάλη Βρετανία, την Γαλλία, την Γερμανία και την Ιαπωνία, στις αναπτυσσόμενες οικονομίες όπως αυτές των Ινδιών, της Βραζιλίας και των Αραβικών κρατών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής λόγω του πετρελαίου, και τελικά τα υπανάπτυκτα κράτη της Κεντρικής Αφρικής και της Κεντρικής Αμερικής, όπως την Σομαλία, το Σουδάν, την Νικαράγουα και τις Ονδούρες. Αυτό ήταν και θα είναι το “γήπεδο παιχνιδιού” (playing field) της Αμερικανικής Παγκοσμιοποίησης.

Θα εξετάσουμε τώρα τρία ιστορικά παραδείγματα   Παγκοσμιοποίησης που   αντανακλούν το φάσμα των τύπων Παγκοσμιοποίησης που αποδείχθηκαν ισχυροί και δυναμικοί στο παρελθόν.

Θα ξεκινήσουμε με την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική Παγκοσμιοποίηση όπως αυτές εφαρμόσθηκαν μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, από τους πιο σημαντικούς Μακεδόνες αξιωματούχους του στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., εγκαθιδρύοντας τα Ελληνιστικά βασίλεια που επικράτησαν για περισσότερο από   3 αιώνες, και που οι ιστορικοί την ονομάζουν “Ελληνιστική Εποχή”.(http://herculean-wordpress.com/2007/04/12/hellenistic-kingdoms-)

Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλέξανδρου το 323π.Χ. , η Παγκόσμια Αυτοκρατορία του τεμαχίστηκε σε Ελληνιστικά βασίλεια, με πολιτικούς ηγέτες, τους πιο αγαπημένους και τους πιο πιστούς αξιωματικούς του.

Το σημαντικότερο Ελληνιστικό βασίλειο ήταν το Βασίλειο της Αιγύπτου που ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο το 305π.Χ. , ενώ η Δυναστεία των Πτολεμαίων κυβέρνησε την Αίγυπτο μέχρι τον θάνατο της Κλεοπάτρας το 30π.Χ., την τελευταία μονάρχη αυτής της Μακεδονικής Δυναστείας.

Περισσότερα...
 
Προσωπικά σχόλια και Προσωπικές εντυπώσεις (Α) PDF Εκτύπωση
Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2018 00:00

(Τα ακόλουθα είναι προσωπικά σχόλια για κοινωνικά θέματα, για επίκαιρα γεγονότα, για έννοιες και για προσωπικές εντυπώσεις σχετικά με άτομα και την καθημερινή ζωή)

 

Τα κοινωνικά και πολιτιστικά κοινά σημεία μεταξύ των Ελλήνων και των Εβραίων

Σήμερα, σε όλη την οικουμένη οι Έλληνες και οι Εβραίοι φαίνονται να μοιάζουν στην καθημερινή τους συμπεριφορά, στις υπαρξιακές φιλοδοξίες τους και στην κοινωνική τους κουλτούρα. Έχω ζήσει σε τέσσερις διαφορετικές χώρες, στην Αίγυπτο, στον Καναδά, στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ελλάδα, όπως επίσης έχω ταξιδέψει αρκετά. Είχα στενούς φίλους και φίλες, συμμαθητές και συμμαθήτριες, όπως συνεργάτες και συνεργάτισσες διαφόρων εθνοτήτων, φυλών, θρησκειών, γενών και ηλικιών. Πάντα λειτούργησα σαν κοσμοπολίτης, πραγματιστικά, πολιτιστικά και ιδεολογικά. Στη διάρκεια των 67 χρόνων εμπειριών ζωής, έχω έρθει στο συμπέρασμα πως οι δύο πιο ανικανοποίητοι, δυστυχισμένοι και υπαρξιακά ανεπαρκείς λαοί στον κόσμο είναι οι Έλληνες και οι Εβραίοι. Και οι δύο αυτοί λαοί είναι σκορπισμένοι σε όλη την υφήλιο, καθώς περίπου το 50% ζούνε εντός των εθνικών συνόρων τους, ενώ οι υπόλοιποι κατοικούν σε διάφορα κράτη. Πολλοί από αυτούς που ζούνε στο εξωτερικό, βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το σύνολο του κάθε λαού είναι γύρω στα 20 εκατομμύρια.

Εγώ πιστεύω προσωπικά ότι οι αιτίες που έχουν συμβάλει έτσι ώστε αυτά τα έθνη να νοιώθουν «υπαρξιακά δυσλειτουργικά» και «κοινωνικά ανασφαλή» είναι πολλές, αλλά οι πιο σημαντικές είναι τρεις. Πρώτα από όλα αυτά τα δύο έθνη είναι φυλετικά και πολιτιστικά «μπασταρδεμένα», μετά από χιλιάδες χρόνια ιστορίας, μέσα από μεταναστεύσεις και ξένη κυριαρχία, πολιτική, οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική. Δεύτερο, οι άστατες και εναλλασσόμενες ιστορικές εμπειρίες τους, έχουν προάγει ένα κοινωνικό και κοινοτικό περιβάλλον που τους έχει εκθέσει σε μόνιμη βάση σε πραγματικούς κινδύνους επιβίωσης. Αυτός είναι και ο λόγος που Έλληνες και Εβραίοι πάντα έβαζαν σε μεγάλη προτεραιότητα τη συσσώρευση πλούτου «με όποια μέσα» και την εξασφάλιση της συνοχή της οικογένειας, του σογιού και της φυλής «με όποιο κόστος» στο άτομο. Σαν συνέπεια, αυτοί οι δύο λαοί είναι συντηρητικοί, υλιστές και παραδοσιακοί!!!

Περισσότερα...
 
Η Ελληνική "κρίση" του 2012 - ένα τέχνασμα εξωγενών οικονομικο-πολιτικών συμφερόντων με την συμβολή ενδογενών αρπακτικών του Ελληνικού Κατεστημένου. (Επίλογος β5) PDF Εκτύπωση
Τρίτη, 05 Δεκέμβριος 2017 00:00

(Το κείμενο αυτό το αφιερώνω σε όλους εκείνους τους πρώην μαθητές μου και μαθήτριές μου που τελικά επέλεξαν τη «μετριότητα» και την «εικονική πραγματικότητα» για χάρη της κοινωνίας τους, των οικογενειών τους και της επιβίωσής τους).

 

Θα επιστρέψουμε τώρα στα πρώτα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όταν η «πολιτιστική συνωμοσία» μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας, της εκκλησιαστικής εξουσίας και του Διεθνούς Εβραϊκού Κατεστημένου θεμελιώθηκε, και στη συνέχεια εξελίχθηκε και εμπεδώθηκε.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ιδρύθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο(272 μ.χ.-337 μ.χ.), γιο του Ρωμαίου Καίσαρα Φλάβιου Βαλέριου Κωνστάντιου και της συζύγου του της Ελένης. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Διοκλητιανός, εισάγοντας το θεσμό της «τετραρχίας», όρισε το 293 μ.χ., τον Κωνστάντιο Α’ Χλωρό, Καίσαρα της Γαλατίας, της Ισπανίας και της Βρετανίας, δηλαδή των δυτικών επαρχιών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο γιος του, ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 312 μ.χ. μέχρι το 324 μ.χ., και μονοκράτορας από το 324 μ.χ. μέχρι το 337 μ.χ.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος εφήρμοσε τρεις κοσμοϊστορικές αποφάσεις που θα διαμόρφωναν καθοριστικά την πολιτική, ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα του Βυζαντίου μέχρι την πτώση του στα μέσα του 15ου αιώνα μ.χ.

Πρώτα από όλα υπέγραψε το Διάταγμα των Μεδιολάνων (Μιλάνο) το 313 μ.χ., ως αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θεσπίζοντας την αρχή της «ανεξιθρησκίας», νομιμοποιώντας έτσι τον χριστιανισμό ως «επιτρεπόμενη θρησκεία» που θα βρισκόταν κάτω από την προστασία του αυτοκράτορα.  Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α’, είναι εκείνος που με διάταγμα που υπέγραψε στις 28 Φεβρουαρίου του 380 μ.χ. στη Θεσσαλονίκη, αναγνώρισε τον χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ακολουθώντας τις Αποφάσεις της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας του 325 μ.χ.

Η δεύτερη κοσμοϊστορική απόφαση που έβαλε σε εφαρμογή ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν η επίσημη μεταφορά της αυτοκρατορίας του από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, ουσιαστικά ιδρύοντας την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Περισσότερα...
 
Προσωπική Στίχοι εμπνευσμένοι από τη Σημερινή Ελληνική Πραγματικότητα (Μέρος Σ) PDF Εκτύπωση
Πέμπτη, 31 Αύγουστος 2017 00:00

Τι προτιμάς;;; Την όψη ή την γεύση;;;

Για εμένα το σημείο αναφοράς είναι η Ζωή, όχι η Κοινωνία!!!

Ο εθισμός για τα λεφτά και για τα υλικά αγαθά σκοτώνουν την ψυχή αλλά και το σώμα!!!

Η καθημερινότητα, μας βιάζει μόνιμα τις καλές μας διαθέσεις!!!

Εξαγόρασες τον Διάβολο, αλλά θα πρέπει να ξέρεις ότι θα τον έχεις πάντα δίπλα σου!!!

Πραγματικά δεν έχετε βαρεθεί την «εικονική σας πραγματικότητα»;;;

Βιώνω το Τίποτα σε μια κοινωνία που αναζητά το Τίποτα!!!

Δεν μπορείς να αγαπήσεις γιατί ξέχασες να αγαπάς τον εαυτό σου και τη Ζωή!!!

Περισσότερα...
 
Η Ελληνική "κρίση" του 2012 - ένα τέχνασμα εξωγενών οικονομικο-πολιτικών συμφερόντων με την συμβολή ενδογενών αρπακτικών του Ελληνικού Κατεστημένου. (Επίλογος β4) PDF Εκτύπωση
Πέμπτη, 31 Αύγουστος 2017 00:00

(Το κείμενο αυτό το αφιερώνω σε όλους εκείνους τους πρώην μαθητές μου και μαθήτριές μου που τελικά επέλεξαν τη «μετριότητα» και την «εικονική πραγματικότητα» για χάρη της κοινωνίας τους, των οικογενειών τους και της επιβίωσής τους).

 

Το τελευταίο μέρος αυτού του Επιλόγου (β4) είναι μια σύνοψη των τριών πρώτων κειμένων αυτής της σειράς (Επίλογος β1,β2,β3,) όπου αναφέρθηκα στην «ιστορική συνωμοσία» μεταξύ της Βυζαντινής πολιτικής εξουσίας, της Ελληνορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας και του Διεθνούς Εβραϊκού Κατεστημένου, για να υπονομεύσουν, να αποδυναμώσουν και να απομονώσουν τις κοινωνικές, πολιτιστικές, πολιτικές αρχές, όπως και τους ιστορικούς θεσμούς του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού στον ευρύτερο Μεσογειακό χώρο και στη Μέση Ανατολή.

Θα ξεκινήσουμε συγκρίνοντας ακόμη μία φορά τις σημαντικές ιστορικές, πολιτιστικές, ιδεολογικές και υπαρξιακές διαφορές μεταξύ του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και του Παραδοσιακού Εβραϊκού Πολιτισμού των 2,500 χρόνων.

Η πιο σημαντική πολιτιστική και ιδεολογική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο πολιτισμών είναι το γεγονός ότι ο Αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός δεν εγκαθίσταται, συναρμολογείται και εξελίσσεται μέσα από «μεταφυσικές» ή «θεϊκές» παρεμβάσεις, αλλά μέσα από τις «ελεύθερες πρωτοβουλίες» και την «ελεύθερη δημιουργικότητα» θνητών, ανταποκρινόμενων στις κοινωνικές ανάγκες και στα αισθητικά κριτήρια της εποχής τους. Αυτά υπήρξαν τα βασικά κοινωνικά κίνητρα για την «κοσμογονική» και «ραγδαία» πολιτιστική και ιστορική εξέλιξη της Ελληνικής Φυλής και του Ελληνικού Έθνους.  

Αντιθέτως, στον Παραδοσιακό Εβραϊκό πολιτισμό των 2,5000 χρόνων, οι φιλοσοφικές προδιαγραφές του και οι ιδεολογικές του αρχές είχαν καθοριστεί από την έναρξή του, μέσα από «θεϊκές παρεμβάσεις» και «θεϊκές οδηγίες», δηλαδή ήταν στοιχεία «θεόπνευστα», «απόλυτα», «τέλεια» και «μη παραβιάσιμα». Αυτό σήμαινε ιστορικά, κοινωνικά και πολιτιστικά, την «απόλυτη υποταγή» των Εβραίων σε αυτό το «θεϊκό σκιαγράφημα», με καμιά πιθανότητα ιστορικής εξέλιξης, εφόσον οι άνθρωποι είναι οι μόνοι δημιουργικοί κοινωνικοί παράγοντες που συνθέτουν τα ιστορικά γεγονότα και τις ιστορικές εξελίξεις, ανταποκρινόμενοι στις συγκεκριμένες κοινωνικές απαιτήσεις των καιρών τους!!!  Σαν συνέπεια, ο Παραδοσιακός Εβραϊκός Πολιτισμός παραμένει «στάσιμος», τη στιγμή που κοινωνικά δεν λειτουργούσαν τα φιλοσοφικά αξιώματα της «διαλεκτικής σκέψης» και της «ελεύθερης επιλογής»!!!

Ο Φίλων ο Ιουδαίος (20 π.χ.- 45 μ.χ.), που έζησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου την εποχή του Ιησού Χριστού, προερχόμενος από μια εύπορη και αριστοκρατική Εβραϊκή οικογένεια της Αιγύπτου, είχε σπουδάσει σε ελληνικά σχολεία (γυμνάσια), διέθετε τους προσωπικούς  Έλληνες δάσκαλους , ενώ μιλούσε μόνο ελληνικά. Στο προηγούμενο μέρος του κειμένου μας (Επίλογος β3), εξετάσαμε αναλυτικά το βιογραφικό του Φίλωνα, γιατί αντιπροσώπευε μια σημαντική ιστορική προσωπικότητα που επηρέασε την θεολογία όχι μόνο των Εβραίων, αλλά και των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων. Θεωρείται ο πρώτος θεολόγος της Χριστιανικής θρησκείας από τους ίδιους τους Πατέρες της ορθόδοξης εκκλησίας, γιατί όλες οι θεολογικές αναλύσεις του βασιζόντουσαν στην Παλαιά Διαθήκη όπως και ο Χριστιανισμός, με «εξαίρεση» την Οικουμενική Πνευματική Διδασκαλία του Ιησού Χριστού, αν και ο ίδιος ήταν ένας εκπαιδευμένος Εβραίος Ραβίνος!!!

Ο Φίλων υπήρξε ιστορικός, φιλόσοφος, θεολόγος αλλά και πολιτικός. Οι φιλοσοφικές και οι ιδεολογικές του θέσεις βασιζόντουσαν στην Παλαιά Διαθήκη και στους Εβραίους Προφήτες, πάντα κάτω από την καθοδήγηση και τις εντολές του Ιερατείου της Ιουδαίας και του Εβραϊκού Θρησκευτικού κατεστημένου της Αιγύπτου. Σκοπός της διδασκαλίας του ήταν «η διαστρέβλωση» και «η υπονόμευση» της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και των ανθρώπινων συστατικών και δημιουργημάτων που τον συναρμολογούσαν. Ο Φίλων στη διδασκαλία του και στα γραπτά του στήριζε απόλυτα τη θέση, ότι οι φιλοσοφικές και οι πολιτικές έννοιες, οι επιστημονικές ανακαλύψεις και εφευρέσεις, όπως και η γραμματεία των Αρχαίων Ελλήνων λογίων, στηριζόντουσαν στις «θεόπνευστες» αποκαλύψεις, αρχές και διατάξεις της Παλαιάς Διαθήκης!!! Αυτές όμως οι υπερβολικές πολιτιστικές και ιδεολογικές του θέσεις, πέρασαν δίχως αμφισβήτηση από το πλατύ ακροατήριό του, τη στιγμή που τον αποδεχόντουσαν ως τον πιο σημαντικό θεολόγο του Χριστιανισμού και του Ιουδαϊσμού!!!

Σαν συνέπεια, για να κατανοήσουμε καλύτερα τον Παραδοσιακό Εβραϊκό Πολιτισμό, θα πρέπει να απευθυνθούμε πρώτα «αποκλειστικά» στην Παλαιά Διαθήκη, ανακαλύπτοντας και εξακριβώνοντας τις βασικές ιδεολογικές, φιλοσοφικές και υπαρξιακές προτεραιότητες των Εβραίων και του Πολιτισμού τους!!!

Περισσότερα...
 
Προσωπική Στίχοι εμπνευσμένοι από τη Σημερινή Ελληνική Πραγματικότητα (Μέρος Ρ) PDF Εκτύπωση
Πέμπτη, 31 Αύγουστος 2017 00:00

Μ’ αρέσει να νιώθω ζωντανός και ελεύθερος, όχι ενταγμένος!!!

Η ζωή δεν έχει καμιά σχέση με λογαριασμούς αλλά με στιγμές!!! Απρόβλεπτες στιγμές!!

Παίζεις πολλά παιχνίδια με τη ζωή, και φυσικά η ζωή θα σε τιμωρήσει γι’ αυτό!!!

Σήμερα, όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως βρίσκονται σε ένα «υπαρξιακό αδιέξοδο»!!!

Εγώ περνάω μηνύματα, αν εσείς κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, το πρόβλημα είναι όλο δικό σας!!!

Οι αναίσθητοι είναι αυτοί που ευδοκιμούν, αλλά πώς ζουν;;;

Απογυμνώνεστε κάθε στιγμή, αλλά δεν κολλάτε!!!

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 2